Kimin Doğrusu

Kimin Doğrusu

Hudut namustur derdi büyüklerimiz.

Vatan toprağının bu denli tavizsiz savunulduğu dünyamızda, insanların; Hakkın, ötekinin ve kendisinin hudutunu koruyamaması ne elimdir.

Tökezlersin, incinir belki incitirsin.. Alanı korumayı başarırsan yeniden kalkarsın.

Senin sendelemene sebep olan her ne ise onu tanır, tekrara düşmemek üzere dersini alır, yoluna devam edersin.

Akıl ve kalp izdivacı olarak tabir edilen Duygu ve mantık ikilisinin birlikte çalıştığı, daha doğrusu kısmen dengeye oturduğu evrede muhakeme kuvvesi sağlıklı işlemeye başladı ise dünden dersini alır, anın gereğini icra eder, yarını sahibine ısmarlarsın.

Dünün elemini bugüne taşımaz, yarının kaygısını bugünden çekmezsin.

Nereden geldiğini, bugünkü seni sen yapan değerleri ve emeğini kullandığın yerleri unutmadan, yok saymadan, hakka girmeden ilerler, hep bir adım öteye yürürsün.

Az bir mesafe aldın mı lütfu keremi ile sana ikramda bulunanı (cc) hatırdan çıkarmayasın..

Hakkı unutan
Hakkın hatırını ali tutmayı terk eden
Hatır bilmeyen bir çukura düşmekten şeytandan Allah’a sığınır gibi Allah’a sığın.

Arkada kırık kalpler bırakarak yürümenin kimseyi makbul bir yere götürmeyeceğini, kırılan kalpler gibi bir gün ‘ceza amelin cinsindendir’ hükmünü yaşayacağını hatırda tutmalısın.

O gün öyleydi bugün böyle, istediğim şey benim hakkım, hakkım olanı alıyorum gibi beylik laflara tevessül etmeyesin..

Ötelere namzet benliğini, elmas kıymetindeki hakikatleri, adi bir cam hükmünde olan dünyalıklara kurban etme.

Hakikatin savunucusu olacağım diye sloganlara peşkeş çekilen uhuvveti yıkıp, mücadele rotasını kardeşine doğrultma.

Kılıçlarla akmayan kanı, kardeşinin gıybeti ile diline bulaştırma.

Bir’i razı etmeden, suni binlerle olman, seni kurtarmayacaktır.

Sloganlarla yaşayanlar ile fıtratın en duru haliyle hayatını bezeyenlerin ayrıştığı gün geldiğinde kal’den çok hal’in kıymetli olduğunu göreceğiz.

Gücün sözü ile eleştirel seslere saldıranlar, sözün gücüne yenilmeye mahkum değil miydi?

Turneye önce giren, sözüm ona kaynağın başını kapan, kurtuluşu garanti gören sen.. Hor görme kimseyi.
Defineye malik viranelerin varlığını unutma.

Öyle iddialı, şatafatlı, riya soslu kelam etmiyor diye hepten dilsiz mi sanırsın âlemi..

Mücadele etmek kavga etmek değildi ne çabuk unuttuk. Sahi, asrımızda galip gelmek, ikna ile değil miydi..

Küffara karşı verilecek mücadele, aynı kıbleye döndüğümüz kardeşlere dönüyor ne acı.

Bilmiyoruz
Görmüyoruz
Dinlemiyoruz
Duymuyoruz
Kalplere giremiyoruz
En yakınımıza en uzak oluyoruz
Ötekini yok sayarak yürüyor fakat hiçbir yere varamıyoruz.


Rabbim kalplerimizi rızasında birleştirsin.
Dünyamız acılaştı madem, lütfu keremi ile ukbamızı tatlandırsın.
Doğruyu göstersin, doğruya tabi olmayı kolay kılsın.

Selam ve dua ile

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir