Durabilen Son İnsan Yıl bilinmiyordu artık. Takvimler hız gününe göre ayarlanıyordu. Dünya yavaş yavaş değil, bilinçli olarak hızlandırılmıştı. İnsanlara doğar doğmaz “Tempo Çipi” takılıyordu. Bu çip kalp atışını, düşünme hızını, yürüme temposunu, hatta konuşma ritmini bile optimize ediyordu. Yavaşlayan sistem dışına düşüyordu. Çünkü artık en büyük suç: Durmaktı. Şehirler sessiz değildi ama gürültü yoktu. Herkes... Devamı














