Kronik Stres Çağında Tahammülün Sonu: Toplumsal Şiddetin Yükselişi Günümüz toplumunda öfke artık istisnai bir duygu değil, yaygın bir ruh hâlidir. Sokakta yükselen sesler, trafikte patlayan öfke, aile içinde sertleşen diyaloglar ve haber bültenlerine her gün düşen şiddet sahneleri; bireysel kontrol kaybından çok daha fazlasına işaret eder. Bu, geç modern toplumun ürettiği kolektif bir gerilimdir. İnsan... Devamı

Sınıfta Kırılan Onur, Toplumda Patlayan Öfke: Görmezden Gelinen Bir Kamu Gerçeği Bir öğrenci bir fidandır; öğretmen ise onu büyüten bahçıvan… Bu romantik benzetme, eğitimin ideal yüzünü anlatır. Ancak bugün birçok terapi odasında karşımıza çıkan gerçek, bu tablonun giderek karardığını gösteriyor. Özellikle kamuda görev yapan bazı öğretmenlerin, “nasıl olsa memurum” rahatlığıyla sınıfı bir güç alanına çevirdiği;... Devamı

Yengeç Sepeti Sendromu: Toplumsal Sabotaj Psikolojisi Bireysel kıskançlıktan kolektif bir davranış kalıbına dönüşen görünmez engel. Yengeç Sepeti Sendromu, bireylerin yükselmeye, gelişmeye veya duygusal olarak olgunlaşmaya çalışan kişileri bilinçli ya da bilinçsiz biçimde aşağı çekme eğilimini ifade eder. Metaforik olarak, bir sepetin içindeki yengeçlerin kaçmaya çalışan bir diğer yengeci geri çekmesiyle açıklanan bu durum; yalnızca kariyer... Devamı

Toplum, Vicdan ve İnsan Davranışının Görünmeyen Döngüsü İnsan davranışı çoğu zaman yalnızca bireysel bir tercih gibi değerlendirilir. Bir söz söylenir, bir hareket yapılır ve etkisi yalnızca karşı tarafla sınırlı sanılır. Oysa incitmek, kırmak ve zarar vermek; tekil bir eylem olmaktan çok, toplumsal ilişkiler ağı içinde yayılan görünmez bir süreçtir. Her kırıcı davranış, yalnızca bir kişiye... Devamı

Başarıya Tapan Eğitim Sisteminde, Zorbalığı Yeniden Adlandırmak Yetmez.. Son dönemde Milli Eğitim Bakanlığı’nın “akran zorbalığı” yerine “akran nezaketi” kavramını öne çıkaran bir dil benimsemesi ve bu başlık altında kitap yayımlaması, sorunun özüyle değil; görünümüyle ilgilenildiğini düşündürüyor. Oysa kavramlar değiştirildiğinde gerçeklik kendiliğinden dönüşmez. Çocukların yaşadığı baskı, kaygı ve dışlanma; bir kitabın kapağında kullanılan kelimelerle ortadan kalkmaz.... Devamı

Suçun Estetikleştirildiği Çağ: Dijital Hayranlığın Karanlık Yüzü “Suç, artık yalnızca korkulan bir olgu değil; dijital kültürün içinde estetikleştirilen, romantize edilen ve hayranlık nesnesine dönüştürülen bir kimlik biçimi hâline geliyor. Özellikle sosyal medyada, ağır suçlar işlemiş kişilere yönelik bu tehlikeli ilgi; bireysel bir sapmadan çok, derin bir psikososyal kırılmaya işaret ediyor”. Son yıllarda özellikle sosyal medyada... Devamı

Uyuşturucu Kıskacında Çocukluk: Çeteleşen Sokaklar, Çözülen Toplum Uyuşturucu ağlarının çocuk yaş gruplarına kadar inmesi, çeteleşmenin sıradanlaşması ve suçun erken yaşlarda normalleştirilmesi; Türkiye’nin yalnızca bir güvenlik değil, derin bir toplumsal çözülme süreciyle karşı karşıya olduğunu göstermektedir. Türkiye’de son yıllarda uyuşturucu kullanımının yaygınlaşması ve sokak çetelerinin örgütlenme alanlarını çocuk yaş gruplarına doğru genişletmesi, yalnızca bir güvenlik sorunu... Devamı

Öğrenci Var, Öğrenme Nerede? Deneyimden Kopuk Eğitimin Beyinsel ve Toplumsal Yanılsaması Beyin, bilgiyi pasif biçimde depolayan bir arşiv değildir. Beyin; deneyimle şekillenen, temas ettikçe derinleşen ve yaşantı yoluyla kalıcı belleğe yazan canlı bir organdır. Nörobilim bugün açık biçimde göstermektedir ki öğrenme, yalnızca bilişsel bir faaliyet değil; bedensel, duygusal ve bağlamsal boyutları olan çok katmanlı bir... Devamı

İnsanın Geride Bıraktığı İz: Sahip Olmak mı, Dokunmak mı? Modern toplum, insanı uzun süredir yanlış bir sorunun peşinden sürüklüyor: “Ne kadarına sahipsin?” İnsan, sahip olduklarıyla değil; dokunduğu hayatlarla hatırlanır. Kapitalist düzen, bireyin değerini tüketim kapasitesiyle ölçerken; insanın toplumsal ve ahlaki izini görünmez kılıyor. Bugün birçok insan ardında bıraktığı mallarla, unvanlarla ya da dijital profillerle var... Devamı