Karanlıkta Yürümek
​Gecenin bir yarısı susayıp mutfağa girdiğinizi ve musluğu çevirdiğinizi hayal edin. O musluktan gürül gürül akan suyun bir “tesadüf” eseri orada olma ihtimali sizce nedir?
​Esen bir rüzgârın; evrenin uçsuz buçaksız boşluğunda savrulan iki hidrojen ile bir oksijen atomunu “kulaklarından yakalayıp” birleştirmesi ve tam o anda size bir bardak su olarak sunması mümkün müdür?
​Atomun Sessiz İntizamı
​Hazır atomdan söz etmişken, biraz daha derine inelim… Küçücük bir gövdenin içine yerleştirilmiş çekirdek, nötron ve protonların aksine; çekirdeğin dışında kalmayı tercih eden ve bir bulut kümesi gibi sonsuz bir süratle dönen elektronları düşünün. Bu elektronların, anlık bir “rastlantı” sonucu birbirine çarptığını hiç hayal ettiniz mi?
​Cevap aslında çok basit ve ürkütücü:
​Alt tarafı bir atom bombası infilak ederdi…
​Peki ya her gün uzadığı için kesip attığınız tırnaklarınız? O tırnakları inşa eden milyonlarca hücre ve o hücreleri ayakta tutan sayısız atomun kusursuz bir mimariyle bir araya gelmesini nasıl yorumlamalı?
​Eczanedeki “Tesadüf”
​Şiddetli bir baş ağrısıyla eczaneye koştuğunuzu düşünün. Siz içeri girer girmez, aspirini oluşturan ama o an birbirinden ayrı duran kimyasal maddelerin; bir anda laboratuvar tezgâhına atlayıp, kendi kendilerini sentezleyerek bir tablet halinde ağrınıza deva olmalarını bekleyebilir misiniz? Elbette hayır!
​Materyalistlerin evrene ve içindeki her şeye biçtikleri bu “tesadüf” statükosuna karşılık; aslında tüm mevcudat kendi lisan-ı haliyle şöyle haykırıyor:
​Hakikate Çağrı
​”Ey materyalizmin yoğun karanlığında yolunu şaşırmış bedbaht yolcu! Aklını başına al; bir uçuruma doğru baş aşağı gitmektesiniz. Bizler, sınırsız güç sahibi olan Allah’a bağlıyız ve yalnızca O’na itaat ederiz. Bizi çekip çeviren, nizamı kuran O’dur!”
​Daha fazla geç olmadan iman nurlarını kuşanmak ve gaflet karanlığından çıkmak için cehd etmek gerek. Tıpkı ateşin İbrahim (A.S)’ı yakmadığı o mucizevi emirdeki gibi:
​قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ
​”Ey ateş! İbrahim’e karşı serin ve selametli ol!” (Enbiya, 69)
​Bu ayetin lütfuna mazhar olmak, modern dünyanın “tesadüf” karanlığından sıyrılıp, tevhidin aydınlığına yürümekle mümkündür.