BİRBİRİMİZİN FARKINDA MIYIZ?

BİRBİRİMİZİN FARKINDA MIYIZ?
Hani bir söz vardır büyüklerimizin söylediği: “Komşu komşunun külüne muhtaçtır.” diye. Çok doğru ve güzel bir sözdür. Sonuçta insanoğlu her zaman doğası gereği bir şeylere muhtaç olmuştur. Ancak maalesef bunun farkında değiliz ya da farkında olmak istemiyoruz. Karnımız tok, sırtımız pek ise koşumuz bizi ilgilendirmez.
Sadece komşu olması da şart değildir aslında. İnsanoğlu elinin yetişebildiği konularda kardeşlerine yardım edebilir, etmelidir. Yardım deyince herkesin aklına para gelebilir. Hayır, yardım sadece parayla yapılmaz. Bir insanın sıkıntısını gördüğünde, onunla konuşup fikri anlamda ona bir şeyler anlatsa bile aslında yardımın en büyüğünü yapmış olur.
Örneğin geçen hafta pazartesi günü ilçe merkezimizde bankta oturmuş gazete okuyordum. Ağaç gölgesi olduğundan herhal, yanıma yaşlı bir amca gelip oturdu. Bastonla zar zor yürüyordu. Önce bir şey söylemedi. Sonra aniden, bugün memurların hiçbirinin neden yerinde olmadığını sordu. Ona tatil olduğunu söyledim. Nedenini sorunca bayramdan dolayı dedim. Meğer amcanın herhangi bir geliri yokmuş ve kaymakamlıktan her üç ayda bir verilen 100-200 tl arası yardımla geçiniyormuş, karısı da yaşlı ve bakıma muhtaç, yatalakmış. Tabii kendisinin dediğine göre. Kendisi yardımı alıyormuş ve aynı yardımı karısının da alması için gerekli evrakları vakıfa vermiş. Ancak tatilden dolayı yardımın karısına çıkıp çıkmadığının sonucunu öğrenemediğini söyledi. Ben de ona bu pazartesi gününü beklemesini söyledim.
Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı bu durumda bulunan insanlara çeşitli yardımlar sağlamaktadır. Ancak bu amcanın en düşük seviyedeki yardımı aldığını farkettim. Ona benim de biraz bilgi sahibi olduğum birkaç yardım çeşidinden bahsettim. Amca çok mutlu oldu. 65 yaş üstü insanlara her üç ayda bir verilen yardım, hasta ve özürlü insanlara her üç ayda bir verilen yardım ve bakıcı maaşı diye bilinen yardım… En kısa sürede bu yardımlara başvuracağını söyledi. Sağ olsun duasını eksik etmedi. Allah kendisinden razı olsun…
Amacım burada kendimi övmek ya da herhangi bir kişiyi veya kurumu kötülemek değil elbette. Sadece kendimizin ve çevremizdeki insanların sıkıntılarının farkında olmadığımızı belirtmek istedim.
Öyle insanlar tanıdımki, her insana yardım etmek istediğini ancak imkânının olmadığını söylemiştir. Çünkü biz biliyoruzki bir hayra vesile olmak, o hayrı yapmış olmak gibidir.
Özellikle geride bıraktığımız gerek bayram ve gerekse de buna benzer gün ve gecelerde yapılan yardımların, birini sevindirmek için yapılan ufacık da olsa iyiliklerin karşılığını belirtmeme hiç gerek yok sanırım. Dinimiz bize bunu emretmektedir. O yüzden sevgiyi, kardeşliği, yardımı vb. duygu ve düşüncelerin farkında olmamız dileğiyle… Saygılarımla! Geçmiş Kurban Bayramınız Kutlu Olsun…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.