Tevekkül Çölünün Sabırlı Muhaciri Hacer Tevekkül çölünün sabırlı muhaciri… Kurbanlık İsmail’in anası… Allah, beş bin yıl önce yeryüzünde seni aradı, seni buldu, İsmail’i sana gönderdi, canına yerleştirdi. İnsandan ümidini kesmeyerek…   Sen onu aldın, içinde büyüttün, doğurdun, eteğinde tuttun, can sütünü ruhuna döktün ve İsmail olarak yetiştirdin. Merhamet ederek…   Çocuğunu,  bu yanık, yakıcı, susuz,... Devamı

Depremde vefat eden babalar anısına…   Babasızlık Nedir Bilirim   Yağmurun sessiz damlaları yerleri yavaşça yıkarken, büyük bulut, ıslak ve gri renkli paltosuyla yukarıda oturmuş, hiçbir şey söylemiyor, küçük bulutlar ise göğün bağrında oynayarak birbirinden ayrılıyor ve havayı düzeltiyordu. Etrafta hüzün verici bir sessizlik… Yine babasızlık günlerim aklıma geliyor… Elbette, şefkat dinlendiriyor, masal sakinleştiriyor, sevgi... Devamı

Din İle Varlık Sınırında Kapı Açmak Din, insan fıtratındaki sancının varlık sınırında açtığı kapıdır. Balçığa bulanmış insan, “burada”dır ama varlık yapısını temizlemek, “topraktan Allah’a gitmek”, dünya ve hayatın boynuna kutsallık kemendini asıp onları “uhrevi” kılmak için sürekli bu kapıdan geçmeyi arzular. Buradan kaçış arzusunu hep içinde taşır… Tıpkı sarkaç gibidir onun ruh dünyası… Varlık sınırının... Devamı

Sanatla Varlık Sınırında Pencere Açmak Biz bu dünyaya ait varlıklarız; başka bir yere gitme imkânımız yoktur; herhalde burada bulunmaya mahkûmuz, diyen sanat, ideal olan dünyayı ideal olmayana ulaştıran penceredir. İdeal yer duygusu, bizdeki yalancı duygudur. Öyle ki bizler, bu yerde bulunmayı arzu etmiyoruz aslında… Pencere, bulunmamız gereken yere varmak için bu zindandan kaçmamızı sağlar… Dünyanın... Devamı

Bir yer var biliyorum ama anlatamıyorum… Bir yer var, biliyorum; Her şeyi söylemek mümkün; Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum; Anlatamıyorum, der Orhan Veli Kanık… Bu dünyada var olmayan, varlık sınırının öte tarafında yerini bilmediğimiz, varamadığımız ama insanların hep yönelmek istediği bir yer… Bu yönelişle insan, “burada olmayana”, “başka bir dünyaya”, “cennete”, “ eve” kısacası “gaibe” özlem duyar,... Devamı

GÖZYAŞIM DÜŞTÜĞÜ AN Gözyaşım: Gül yaprağındaki arı, duru, kutsal şebnem gibi içinde manalar barındıran her damlası, ayrı bir acıyı terennüm eder… Uzun ve kara bir gecede aniden mehtap gibi çıkan, bir enkazın altındayken aniden geliveren ve zindanların karanlık hücrelerinde kurtuluşun kapısını aniden aralayan bir meleğe benzer… Düştüğü an: Varlığımın yanık külünden başka bir şey kalmaz,... Devamı

Gönül Bahçesinde Yürümek Karar alınmış akşamdan… Gözü gibi baktıkları bahçelerine sabah yürüyecekken… Mahrum ve muhtacın göremediği anda, ansızın bahçeye girip ürünü devşirecekken… Gelir ve yaşam kaygısı payın önüne geçerken, paylaşmamanın en garantili, en akıllıca bir davranış olduğu zannedilir… Muhtaç ve mahrumların riski göze alarak, aklı kullanıp mülk sahibi olma hakkını gözetip imkâna çeviremezken… Sessizliğin karanlığında... Devamı

DENİZDE YÜRÜMEK Zaman ayakların altından kayıp denize doğru sürüklenirken, dalga dalga sabırsızlık rüzgârı esiyor. Sorumluluğun sesini kısıp yerini sorumsuzluk alırken, insana tahammülsüzlük ayyuka çıkıyor. Kendince mazeretlerden… İlahi sözler, önce gelmeli değil mi? Sözün üstüne söz, kimin haddine? Bu itirazlar niçin? Reddedişler niye? Bu gidiş nereye? Kaçış nerede son bulacak? Hangi denizin sahili kurtuluşa umut olacak?... Devamı